Ausencia
Por Ana Martha Diego
¿Cómo acostumbrarme a tu ausencia,
si siempre estabas aquí,
acariciándome el pelo,
haciéndome reír,
compartiendo mis anhelos
y mi forma de vivir?
¿Cómo olvidar que te quiero,
si te ha arrancado de mí
una enfermedad que muy lejos
te ha llevado a vivir?
Te busco con esmero
en la mirada febril
que antes provocaba
mi dulce sonreír,
pero no encuentro el destello.
¡Perdida estoy para ti!
Los recuerdos del pasado
han muerto antes de tu partir.
Ya tus ojos no me miran.
Vacíos están de mí
y lloro de tristeza
al no poder compartir
ya nada del pasado
ni del presente aquí.
Me siento sola,
aunque a mi lado
sigue tu cuerpo en sí,
pero nuestros andares
han dejado de existir.
Me miras asustado.
No reconoces en mí
a la mujer que a tu lado
ha elegido vivir.
A los hijos ves admirado
o consternado al acercarse a ti.
Corres a esconderte
por miedo y te veo sufrir.
¿Cómo recuperar la memoria
de nuestra historia y, al fin,
despertar tus sentidos
a quienes te amamos, aún así?
Mình xem xổ số miền Bắc chủ yếu để thư giãn, kiểu thêm chút hồi hộp cho vui và có cái để nói chuyện với bạn bè. Hồi trước mình chọn số khá tùy hứng: khi thì tin vào linh cảm, khi thì bám theo giấc mơ hay mấy con số bắt gặp ngoài đường, nên trật hoài cũng bình thường. Gần đây mình thử đọc vài bài nhận định, rồi tự ghi chú lại những cặp hay xuất hiện để đỡ chọn bừa. Có lần mình lướt du doan xsmb rồi so lại với thói quen của mình, mới thấy mình cứ chăm chăm mấy số quen thuộc nên bỏ qua nhiều hướng khác. Dù sao mình vẫn giữ…